فصلنامه علمی مطالعات میان‌رشته‌ای ارتباطات و رسانه

فصلنامه علمی مطالعات میان‌رشته‌ای ارتباطات و رسانه

گفتمان اقدام نهایی: تحلیل انتقادی سخنرانی دونالد ترامپ در اعلام حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
استادیار، گروه آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان، کد پستی 889-14665، تهران، ایران
چکیده
در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، سیاست خارجی آمریکا نسبت به ایران با کارزار «فشار حداکثری» به سمت رویارویی نظامی سوق یافت. این کارزار پرسش‌های بنیادینی را دربارۀ نقطۀ اوج منطقی بحران مطرح کرد: آیا به فروپاشی، مذاکره، یا جنگ منجر خواهد شد؟ این پژوهش به تحلیل گفتمان انتقادی یک سخنرانی کلیدی از ترامپ می‌پردازد که در آن حملۀ نظامی گسترده به تأسیسات هسته‌ای ایران اعلام شده است. هدف اصلی این تحقیق، کالبدشکافی عمیق راهبردهای زبانی، روایی و ایدئولوژیک به کار رفته برای توجیه این اقدام جنگی و ساختن یک روایت از پیروزی مطلق و تعیین شرایط پسا-حمله است. تحلیل گفتمان با استفاده از مدل سه‌بعدی فرکلاف انجام شده و نتایج نشان می‌دهد که چهار راهبرد کلیدی وجود دارد. اولین راهبرد توجیه از طریق روایت تلافی‌جویانه است که حمله را به عنوان پاسخی ضروری و عدالت‌خواهانه به چهل سال «شرارت» ایران قاب‌بندی می‌کند. دومین راهبرد نمایش قدرت مطلق و پیروزی کامل با استفاده از زبان اغراق‌آمیز است. سومین راهبرد، شخصی‌سازی افراطی تصمیم‌گیری است که اقدام را به ارادۀ فردی ترامپ نسبت می‌دهد. آخرین راهبرد، دیپلماسی قهرآمیز با اخطار به ایران است. این سخنرانی، یک اقدام جنگی را به عنوان اجرای عدالت و ضرورت تاریخی تصویر می‌کند و به وضوح نمایانگر ایدئولوژی «اول آمریکا» است و نشان می‌دهد که چگونه زبان برای مشروعیت‌بخشی به خشونت و دور زدن هنجارهای بین‌المللی به کار گرفته می‌شود.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The Discourse of Ultimate Action: A Critical Discourse Analysis of Donald Trump's Speech Announcing the Attack on Iranian Nuclear Facilities

نویسنده English

Elahe Kamari
Assistant Professor, Department of English Language Teaching, Farhangian University, P.O. Box 14665-889, Tehran, Iran.
چکیده English

During Donald Trump's presidency, US foreign policy towards Iran, characterized by the 'maximum pressure' campaign, escalated towards military confrontation. This campaign raised fundamental questions about the logical culmination of the crisis: would it lead to collapse, negotiation, or war? This research employs Critical Discourse Analysis (CDA) to examine a key speech by Trump in which a large-scale military attack on Iranian nuclear facilities was announced. The primary objective is to deconstruct the linguistic, narrative, and ideological strategies employed to justify this military action and construct a narrative of absolute victory and post-attack conditions. The discourse analysis, using Fairclough's three-dimensional model, reveals four key discursive strategies. The first strategy is justification through a retributive narrative, framing the attack as a necessary and righteous response to forty years of Iranian 'malevolence'. The second is the display of absolute power and complete victory, employing hyperbolic language. The third involves extreme personalization of decision-making, attributing the action to Trump's individual will. The final strategy is coercive diplomacy, characterized by an ultimatum to Iran. This speech frames a military action as an act of justice and historical necessity, vividly reflecting the 'America First' ideology and demonstrating how language is utilized to legitimize violence and circumvent international norms.

کلیدواژه‌ها English

Critical Discourse Analysis
Donald Trump
War Discourse
Preemptive Attack
Coercive Diplomacy
Personalization of Power